Vanuit onze eigen bron

We zitten in een fase van ons menselijk bewustzijn dat we volledig vanuit onze eigen bron gaan leven. Externe autoriteiten die niet in verbinding staan met de eigen natuurlijke connectie vallen weg. Of forceren hun eigen weg naar de uitgang. Wat we doen als mensen, komt meer en meer vanuit onszelf en is verbonden met het gevoel en de herkenning dat we iets willen doen. Althans, voor hen die vanuit hun eigen bron leven. Maar spoedig is dit nog de enige bron waaruit we kunnen tappen. Wanneer mensen meer van hun eigen energie belichamen, wordt het duidelijker wanneer iemand ervan afwijkt. Het is simpelweg helder, omdat de energie anders voelt. Het resoneert niet. Iedereen doet dat af en toe, om wat voor reden dan ook. Vaak vanuit een bepaalde kwetsbaarheid, wanneer je jezelf niet helemaal herkent of wanneer er een blinde vlek is. Vaak is dit tijdelijk en is het mogelijk om daarna weer terug te komen bij jezelf.

Vanuit onze eigen bron, is gelijk in contact met de directe wereld en de mensen om ons heen. Maar eigenlijk met alles verbonden waar je mee in contact staat. En daar waar dit nog niet het geval is, wordt dit ook kenbaar. Bijvoorbeeld wanneer iemand iets opzet en dingen over het hoofd ziet. Het gevoel en de herkenning hiervan is al aanwezig. En zal zich openbaren. Bijvoorbeeld schade toebrengen aan de natuur, zelfs bij het ontwerpen van een voedselbos, of het bouwen van een ogenschijnlijk duurzaam of circulair project, wanneer je iets over het hoofd ziet, wanneer je niet gewaar bent van de schade die je toebrengt aan de natuurlijke leefomgeving, is er een stuk onwetendheid. Het knaagt en voelt niet lekker. Er is een stuk dat je niet gezien hebt en waar je geen verbinding voelt. Zoals gezegd dat is niet erg, en het is simpelweg iets om te integreren.

In de jaren negentig, haalden we onze schouders op en dachten; “zo gaat dat nu eenmaal”. Die tijd is voorbij. Er is meer precisie mogelijk. Meer verbinding. Juist omdat de herkenning en integratie er is in de samenleving, wordt de afwijking ervan duidelijker. Het is alsof je al weet dat het anders kan en als je het dan toch op oude manier doet, ga je in tegen wat er al aanwezig is. Ook in jezelf. Dat is het mooie. Het is al beschikbaar en mogelijk. Het is voelbaar, wanneer je lekker bezig bent en wanneer je alles includeert en dus ook wanneer je dat niet doet.

We kunnen meer van onszelf in alles meenemen en de wereld is er klaar voor. Zit erom te springen. Wat we willen is die volledigheid en die integratie van alles. Of zoveel mogelijk. Het is zo fijn wanneer iemand zichzelf helemaal is en gewoon zegt wat er nodig is. En hoe de vork in de steel zit. Overal waar dit nog niet gebeurt zal dit snel naar voren komen. Blinde vlekken kunnen niet lang meer bestaan en lossen sneller op, gewoon omdat het bewustzijn toeneemt. En omdat we meer herkennen.

Het is makkelijk wanneer je het ziet. En soms moeilijk wanneer iets nog niet helder is. Dat hoort erbij.

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *